Wielebny Angus Stewart
W liście do „Belfast Telegraph” z 24 marca 2011 roku korespondent odnosi się do wypowiedzi sędziego popierającego wolność słowa w reklamie kościoła Sandown Free Presbyterian Church, w której wyjaśnia sprzeciw Pisma Świętego wobec homoseksualizmu. Następnie cytuje Księgę Kapłańską 20:13: „Jeśli mężczyzna obcuje cieleśnie z mężczyzną, tak jak obcuje z kobietą, obaj popełniają obrzydliwość; z pewnością poniosą śmierć”, twierdząc, że nawołuje to chrześcijan do przemocy.
Kara śmierci była stosowana za różne grzechy w starotestamentowym Izraelu (takie jak czary, przeklinanie rodziców, cudzołóstwo, kazirodztwo, sodomia, zoofilia itp. w Księdze Kapłańskiej 20) i jest nazywana wytraceniem (w. 17) albo, tak dokładniej, odcięciem spośród ludu Bożego (ww. 3, 5, 6, 18). Powodem tego jest to, że Izrael musi być święty (w. 7) bez „żadnej niegodziwości” pośród nich (w. 14), gdyż Pan oddzielił ich od wszystkich innych ludów, aby byli Jego (ww. 24, 26). Egzekucja przestępców przeciwko świętości Boga w Izraelu miała odbywać się poprzez proces sądowy (np. Kpł 24), a nie przez zwykłe jednostki, nie mówiąc już o niesfornych tłumach.
Kiedy członek zboru w Koryncie dopuścił się kazirodztwa – jednego z przestępstw zagrożonych karą śmierci w Księdze Kapłańskiej 20 – apostoł Chrystusa nie kazał go skazać na śmierć, lecz na ekskomunikę z Kościoła. Z łaski Bożej, zostało to wykorzystane do nawrócenia go, a Pan i święci udzielili mu przebaczenia i przywrócili go do zboru (2 Kor 2:7).
Krótko mówiąc, nowotestamentowym odpowiednikiem starotestamentowej kary śmierci w Izraelu jest ekskomunika niepokutujących członków Kościoła za kazirodztwo, cudzołóstwo, sodomię [zoofilię], homoseksualizm itp. (Rz 1:26-27; 1 Kor 6:9-11; Ef 5:5). Jeśli chodzi o osoby spoza Kościoła, naszym powołaniem jest niesienie ewangelii pokoju, która obiecuje całkowite odpuszczenie wszystkich grzechów i duchową siłę do walki z naszymi rozlicznymi pożądliwościami poprzez krzyż Chrystusa.
Aby uzyskać więcej informacji w języku polskim, kliknij tutaj.
