Prof. Hanko
Jan 17:9 Ja proszę za nimi. Nie proszę za światem, ale za tymi, których mi dałeś, bo są twoi.
Pewien wierzący z Kościoła reformowanego przesłał mi kilka zarzutów postawionych przez Arminianina:
„W Ewangelii Jana 17:9 Jezus modli się za swoich, ale w tym samym rozdziale modli się również o zbawienie świata: »aby świat uwierzył, że ty mnie posłałeś.« (werset 21). Modlitwa Chrystusa w Getsemane o odsunięcie od Niego kielicha gniewu (Łuk. 22:42) jest wykorzystywana jako obalenie naszego twierdzenia, że Ojciec odpowiedział na wszystkie modlitwy Jezusa. Twierdzi się, że Chrystus prosił o coś, czego Ojciec nie spełnił. Czyż nie dopuszcza to innych niewysłuchanych modlitw Jezusa, takich jak Jego modlitwa »Aby świat uwierzył« w Niego?”
Począwszy od Augustyna i Ojców Kościoła Reformowanego, wielokrotnie wykazano, że termin „świat” ma różne znaczenia w Słowie Bożym, ale nigdy nie odnosi się do każdej osoby. Szlachetna i znamienita rzesza świętych na przestrzeni wieków, znająca Pismo Święte i broniąca go niekiedy nawet do śmierci, nigdy nie wahała się ani chwili, by wskazać, że termin „świat” nigdy nie oznacza „wszyscy co do jednego”.
Nasz Pan nie modlił się i nie prosił za Nabuchodonozora, króla Babilonu, który dążył do zniszczenia Izraela. Był on niegodziwym poganinem, żyjącym w dawnym porządku rzeczy, kiedy zbawieni ograniczali się głównie do narodu izraelskiego. Czy Chrystus modlił się za niego, człowieka, który już był w piekle? I za Stalina, rzeźnika Ukrainy?
Posłuchajcie, co mówi sam Jezus:
Jan 12:48-50 48. Kto mną gardzi i nie przyjmuje moich słów, ma kogoś, kto go sądzi: słowo, które ja mówiłem, ono go osądzi w dniu ostatecznym. 49. Bo ja nie mówiłem sam od siebie, ale ten, który mnie posłał, Ojciec, on mi dał nakaz, co mam powiedzieć i co mówić. 50. I wiem, że jego nakaz jest życiem wiecznym. Dlatego to, co ja wam mówię, mówię tak, jak mi powiedział Ojciec.
Jak ludzie mogą twierdzić w świetle tych słów naszego Pana, że modlił się o rzeczy sprzeczne z wolą Bożą? Odwołanie do Łuk. 22:42 w tym pytaniu jest również daremne, ponieważ Jezus modlił się:
Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode mnie ten kielich. Jednak nie moja wola, lecz twoja niech się stanie
Niech ci, którzy sprzeciwiają się samym słowom Pisma Świętego, przeczytają słowa Chrystusa wyjaśniające, że powodem, dla którego niektórzy nie wierzą, jest to, że „nie mogli uwierzyć”, aby proroctwo z Księgi Izajasza się spełniło
Izaj. 6:9-10 9. A on powiedział: Idź i powiedz temu ludowi: Słuchajcie uważnie, ale nie rozumiejcie, patrzcie uważnie, ale nie poznawajcie. 10. Zatwardź serce tego ludu, uczyń jego uszy ciężkimi do słuchania i zaślep jego oczy, aby nie widział swoimi oczami, nie słyszał swoimi uszami i nie zrozumiał swoim sercem, aby nie nawrócił się i nie był uzdrowiony.
Jan 12:37-41 37. A choć tak wiele cudów uczynił wobec nich, jednak nie uwierzyli w niego; 38. Aby się wypełniło słowo, które powiedział prorok Izajasz: Panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu? I komu ramię Pańskie zostało objawione? 39. Dlatego nie mogli uwierzyć, bo jeszcze Izajasz powiedział: 40. Zaślepił ich oczy i zatwardził ich serce, aby oczami nie widzieli i sercem nie zrozumieli, aby się nie nawrócili, żebym ich nie uzdrowił. 41. To powiedział Izajasz, gdy widział jego chwałę i mówił o nim.
W tym wszystkim kryje się pozytywna prawda, której nie możemy przeoczyć. Jan używa słowa „świat” swobodnie, mówiąc o zbawieniu. Czyni to w swojej Ewangelii i listach. Jest ku temu dobry powód. Ilekroć Pismo Święte mówi o „świecie” jako celu zbawienia, odnosi się to do całego ziemskiego stworzenia, w tym wszystkiego, co się w nim znajduje, oraz do wybranych Bożych w Chrystusie. Nie obejmuje to jednak potępionych, ponieważ nawet Jan 3:16, tekst najbardziej przywoływany przez arminian, naucza, że tylko wierzący są zbawieni:
aby każdy, kto w niego jest wierzący, nie zginął
Pozwólcie, że posunę się o krok dalej, zgodnie z Jana 1:1-3 i Kol 1:14-20. W wieczności Bóg postanowił uwielbić siebie poprzez swojego Syna, Jezusa Chrystusa. Zanim świat został stworzony, Bóg postanowił uwielbić siebie i objawić bogactwo swojej łaski, zbawiając organizm, który obejmuje wszystkich wybranych, którzy należą do Chrystusa i są Jego ciałem, całe ziemskie stworzenie ze wszystkim, co się w nim znajduje, oraz całe stworzenie niebiańskie.
Kol. 1:19-20 19. Ponieważ upodobał sobie Ojciec, aby w nim zamieszkała cała pełnia; 20. I żeby przez niego pojednał wszystko ze sobą, czyniąc pokój przez krew jego krzyża; przez niego, mówię, to, co jest na ziemi, jak i to, co jest w niebie.
Innymi słowy, Bóg postanowił uwielbić siebie poprzez odkupienie Kościoła przez Chrystusa, przez nowe ziemskie stworzenie i przez nowe niebiańskie stworzenie, wszystkie odkupione cierpieniem i śmiercią Chrystusa na krzyżu. W tym celu Bóg postanowił stworzyć stworzenie niebiańskie i ziemskie, które padły pod przekleństwem z powodu odstępstwa ich przywódców: Adama i szatana.
Świat, o którym tak często mówi Jan, to świat z perspektywy jego odkupienia w Chrystusie i jego odrodzenia podczas pojawienia się Pana w ostatnim dniu historii. Temat Ewangelii Jana jest określony w Ewangelii Jana 20:31, a mianowicie, że Chrystus jest wiecznym Synem Bożym, który przyszedł w naszym ciele, aby zbawić i odkupić tych, którzy w Niego wierzą, a zatem dwa stworzenia, niebiańskie i ziemskie, i wszystko, co w nich jest.
Jan 20:31 Lecz te są napisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w jego imieniu.
Na tym świecie są wybrani i potępieni. Pierwsi to ci, którzy, choć narodzeni w Adamie, są odkupieni w Chrystusie i są ludem nowych niebios i nowej ziemi. Są odkupieni, ponieważ są wiecznie wybrani w Chrystusie i, jako Jego ciało, stanowią z Nim jeden organizm. Są również wybrani aniołowie, którzy po upadku szatana pozostali wierni Bogu mocą Jego łaski (Konfesja Belgijska 12)
Są też potępieni, którzy nie uwierzą w Chrystusa i którzy są wiecznie jako tacy wyświęceni (1 Piotra 2:7-8).Chrystus wyraźnie stwierdza, że nie modli się za potępiony świat, słowami, których Arminianin sprzeciwiający się temu stara się uniknąć: „Ja proszę za nimi. Nie proszę za światem, ale za tymi, których mi dałeś, bo są twoi. ” (Jan 17:9). Potępieni istnieją, aby objawiać Bożą sprawiedliwość i świętość w wiecznej karze za grzechy (Przysłów 16:4; Rzym. 9:22), wraz z szatanem i jego złowrogimi demonami.
Cały świat Bożego dzieła zbawczego w Chrystusie jest tematem Jana. To prawdziwy świat wiecznego celu Boga. Jan prowadzi nas w zdumiewającej wizji do wyższych sfer, dając nam wgląd w Boskość Chrystusa i Jego dzieło. Jest On Głową tego świata w całości, ponieważ odkupił go swoją krwią. To świat, który On kocha; To świat o wiele, wiele wspanialszy niż cokolwiek, co możemy sobie wyobrazić. To świat, który czerpie całą swoją chwałę z wywyższonego Chrystusa, który go zbawił; to świat suwerennego celu Trójjedynego Boga.
Jeśli pragniesz tandetnych błyskotek Boga, który nie może pomóc, gdy ludzie nie wierzą, tracisz to, co jest najpiękniejszą chwałą Pisma Świętego: Boga, który jest tak wielki i chwalebny, że wieczność nie będzie zbyt długa, by Go chwalić. Przeczytaj Kanony Dort, mające już 400 lat, w których cała Reformowana Europa potępiła niebiblijną i nikczemną herezję Arminianizmu. Wybrani oczekują i tęsknią za dniem, w którym Chrystus zabierze ich wraz z całym Kościołem do olśniewającej chwały nowego nieba i nowej ziemi, zjednoczonych w Chrystusie, gdzie sam Bóg będzie chwalony na wieki wieków.
Aby uzyskać więcej informacji w języku polskim, kliknij tutaj.
